Inloggen Registreren

Login op je account

Usernaam *
Password *
Onthoud mij

Maak een account

Velden met een sterretje (*) zijn verplicht!.
Naam *
Usernaam *
Password *
Bevestig password *
Email *
Bevestig email *
Captcha *
Reload Captcha
Er is deze week niemand jarig
   

Buienradar  

   

IMG 4088 1

Het begint een traditie te worden om jaarlijk ergens in de maand mei een lang weekend te fietsen met een groepje. Nadat we de eerste keer in Sauerland geweest zijn en vorig jaar in Luxemburg, hebben we nu voor de tweede keer gekozen voor de (vulkaan) Eifel. In januari zijn Peter en ondergetekende begonnen met het zoeken naar een geschikte accomodatie voor ongeveer 10 personen en dat bleek niet echt mee te vallen om iets geschikts te vinden. De meeste aanvragen werden niet accepteerd omdat men simpelweg niet genoeg kamers meer vrij had. Heel toevallig stuitte ik op Gasthaus "de Cockerei" in het plaatsje Jünkerath. Dit gasthof wordt gerund door het echtpaar Cock en Wenda Sleeuwenhoek en dit bleek echt een gouden greep te zijn geweest, maar hierover later meer.

Dag 1:

Het leek er even op dat we met 11 man af zouden reizen, maar door diverse omstandigheden waren het er uiteindelijk 9, die zich op 27 mei op het ontmoetingspunt net over de grens bij Venlo verzamelden. Altijd weer leuk, want een aantal mensen zie je maar een paar keer per jaar tijdens een fietstocht. Iedereen was ruimschoots voor de afgesproken tijd aanwezig, de koffie moest snel opgedronken worden want we wilden op tijd op de bestemming aankomen. Dat lukte en we waren om 12:30 ter plaatse.

We werden hartelijk ontvangen door Cock en Wenda met een kopje thee/koffie/cola op het terras. Hierna werden de kamers ingedeeld en kon iedereen zich opmaken voor de eerste kilometers, toen nog onder begeleiding van een heerlijk zonnetje. We waren nog niet zo heel lang op weg en toen vielen de eerste druppels al. De meesten hadden niet op regen gerekend en moesten het dus zonder regenjack doen, wat na een tijdje best wel koud was. Maar goed, uiteindelijk werd het ook weer droog en na zo'n 55 km waren we weer terug en moesten de fiesten behoorlijk schoongemaakt worden. Na een lekkere douche was het om 19:00 uur tijd om aan te schuiven aan de eettafel.

Dag 2:

Na het uitstekende ontbijt stond iedereen om 09:00 weer te trappelen om te gaan fietsen. Het was wat frisjes, maar het zonnetje scheen in ieder geval. Er stond een route gepland van zo'n 110 km met veel klimwerk. Het dorp uit voelde ondertekende het al: slechte benen!! Het besluit was gauw genomen om verder niet met de groep mee te rijden en dat bleek later een juiste beslissing geweest te zijn. Duncan besloot ook niet mee te rijden en zo gingen er twee groepjes op pad. De lange rit naar Monschau bleek aardig wat gravelpaden te bevatten, iets dat niet ongebruikelijk is als Peter de route's samenstelt. Kylltalradweg-Eifel-150x150Naar horen zeggen waren de klimmetjes heftig en er zat er zelfs eentje tussen van 7 km en dan onverhard!! De mannen hebben in Monschau geluncht en zijn daarna via een speciaal aangelegd fietspad, de Kylltal radweg, terug naar Junkerath. Duncan en ik hebben zo'n 50 km in de buurt gereden en hebben ook een stukje van het prachtige fietspad gereden.

Zo rond 17:00 uur was de bende weer compleet aanwezig op het terras en werden verwend met hapjes en drankjes door Wenda en Cock. Daarna de fietsen even schoonmaken en nakijken, douchen en om 19:00 uur weer aanschuiven voor een heerlijk 4-gangen diner. Heel gezellig in de eetkamer met z'n allen aan een grote tafel. De laatsten gingen zo rond 23:00 uur van tafel .....

Dag 3:

Van Cock hadden we de tip gekregen om de Kylltal radweg te volgen naar Trier en vandaar met de trein weer terug te keren. Deze rit was ongeveer 100 km en ging overwegend vals plat naar beneden, althans dat dachten we. Onderweg kwamen we nog wel aardig wat klimmetjes tegen die er toch wel inhakten bij de meesten. Vooral de klim na Kyllberg was superheftig met een gemiddeld stijgingspercentage van 13%! Maar uiteindelijk kwam iedereen in zijn eigen tempo boven en degenen die het eerste boven waren, moedigden de laatsten aan en dat gaf nog wel een stukje extra motivatie. Eerder tijdens de rit kwamen we in een stortbui terecht in een bos waar ze bomen aan het zagen waren. Heel toevallig kregen we op dat punt 3(!) lekke banden, oorzaak onbekend. Tijdens het verwisselen van de lekke banden hield het op met zachtjes regenen en kwam het met bakken uit de hemel. Van de boswerkers mochten we in hun vrachtwagen schuilen, dat scheelde een doorweekt fietspak. Ze boden ons zelfs nog aan om ons naar het station in Gerolstein te brengen, waar vind je dat nog??

Uiteindelijk vielen er tijdens het vervolg nog maar een paar druppels en liet het zonnetje zich af en toe zien. Dat maakte veel goed en konden we genieten van prachtige landschappen, mooie vergezichten en prachtige dorpjes. Zonder verdere bijzonderheden bereikten we Trier en moesten we op zoek naar het station. We hadden de tip gekregen om een groepskaart te nemen en zodoende konden we voor 5 euro/pp, inclusief fiets de terugweg aanvaarden. Weer aangekomen in Junkerath moesten we nog 2 kilometer fietsen en een stukje klimmen naar ons onderkomen en dat viel niet mee na de treinreis van 1,5 uur.  Uiteraard werden we weer ontvangen op het terras met een hapje en een drankje, alwaar de nodige ervaringen werden uitgewisseld.

Om 19:00 uur werden we weer verwacht voor een heerlijk avondmaal en bleven we nog vrij lang natafelen omdat we de volgende dag weer naar huis zouden gaan.

Over het weekend: Iedereen heeft ontzettend genoten, zowel van het fietsen als van de Cockerei. Het is met afstand de beste accommodatie die we in vier jaar gehad hebben. Het eten was uitmuntend en in Wenda en Cock hadden we een geweldige gastvrouw en gastheer. Als ik zo om me heen luister, dan zit het er dik in dat we ons 5 jarig lustrum gaan vieren in Junkerath.

 

   

Laatste forum berichten